Αιωνιότητα

 

 Αιωνιότητα

Η μικρή νεράιδα ήρθε και κάθισε απαλά
πάνω στο φύλλο της λεμονιάς.
Μου χαμογέλασε.
Την έκανα και γέλασε.
Ως κωμικός, πια, θα πρέπει να προστατεύω τα νέα παιδιά,
από τα πλάσματα της φαντασίας.

Της έδειξα τη μάσκα με τα φτερά.
Μου έδειξε τον δρόμο προς τη νεότητα.
Αιωνιότητα.

Φυσικά και δεν υπάρχει τρόπος να ξεχάσω.
Μπορώ όμως να γίνω άλλος άνθρωπος
με νέες αναμνήσεις.

Να ακούω λαϊκά και τραπ.
Να μην κοιμάμαι.
Να τρώω μπέργκερ στις έξι το πρωί
και καφέ στις εννιά το βράδυ
και να χορεύω...

.. όπως οι γονείς του Γιάννη,
που πέθαναν και οι δύο
επάνω στον χορό!