Οξυγόνο

 

17

Οξυγόνο

 

Ένα μικρό, πράσινο φυλλαράκι

συμβολίζει τη ζωή,

γιατί αν το δεις στον δρόμο σου,

σίγουρα θα έχει ήλιο μπροστά σου

νερό και οξυγόνο στην επόμενη στροφή

Τα ζώα θα 'ρθουν να το φάνε, ίσως

και οι άνθρωποι έτσι θα επιβιώσουν

Έχουμε πολλά πράσινα φύλλα γύρω μας,

σύμβολα της ζωής

Έχουμε φίλους και φιλαράκια,

σύμβολα της παρέας

Έχουμε δέντρα ολόκληρα,

ζώα μικρά και μεγάλα

Ανθρώπους σ' όλη την έκταση της Γης.

Σύμβολα παντού, προάγγελοι

της άφιξής της,

μα η Ζωή,

πότε περιμένει να βγει στη σκηνή;

Φροντίζει η Φύση

 

16

Φροντίζει η Φύση

Τρέφεσαι με πρωτεΐνη

κι εγώ με αέρα και ζάχαρη

Φροντίζει η φύση

στα πράσινα μάτια σου να βλέπω ποτάμια

Στα μαλλιά μου, ό,τι εσύ χρειάζεσαι

Μπάλες χιονιού, στο τρίχωμά σου

Στο σπίτι μου στήσαμε στρατόπεδο

Κόκκινες πλεξούδες στην ουρά σου

Σε θρέφω με της ασφάλειας το γάλα

κι εσύ με χιλιάδες ταξίδια

γεμίζεις τη μέρα μου

Φροντίζει η φύση

Αφροδίτη

 

 15

Αφροδίτη

Από τους αφρούς
στα πόδια μου έρχεται
μια δροσιά
γαλήνης
ευαισθησία
που αξίζει
κάθε μικρή αυτοθυσία

Λάμψη ανέμου
απ' το φεγγάρι πέφτει μέσα στη νύχτα
σαν το φτερό το άγγιγμα της
σαν την Αφροδίτη

από τη θάλασσα γεννιέται
και στη στεριά με βρίσκει

Λευκό άρωμα
σε χούφτα
από αφρό της θάλασσας
με φτερά αγγέλου
που χωράει
σε μια αγκαλιά

Υπνωτικά με θεραπεύει
μελωδικά μου ψιθυρίζει
δυναμικά
επιθυμεί
την παρέα μου
ήταν γραφτό ανάσταση να φέρει
στην καρδιά μου
η Αφροδίτη

Μυστήριο η Ψυχή

 

14

Μυστήριο η Ψυχή

Αγνοώ το επόμενο βήμα,
αδιαφορώ για την αλήθεια γύρω μου,
κοιτάζω μπροστά σε έναν δρόμο από άνθη - λάθη πλασμένο

Μυστήριο η ύπαρξη
οι λόγοι, οι αφορμές, ο τελικός στόχος
Η αρχική πηγή
του καλού, του κακού και του αδιάφορου

Μπορεί κανείς να ξέρει γιατί χαίρεται ή και γιατί λυπάται;
λόγοι πολλοί κι αιτίες άπειρες,
μα η αρχή και το τέλος μπλέκονται κάθε πρωί στα μαλλιά μας
και στα μάτια μας, κενό
που τα χωράει όλα

Κανείς δεν ξέρει τι βλέπω, τι ονειρεύομαι και τι ελπίζω

Μυστήριο η ψυχή
ακόμη και για τον ίδιο τον Θεό,
έτσι παράξενα όπως τα έκανε η Φύση