ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ

 

5

Δεκαοχτώ Δαχτυλίδια

Τα στήσαμε το ένα δίπλα στο άλλο, στο ξέφωτο του δάσους κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι. Νύχτα. Ξυπόλυτες περπατήσαμε στο χώμα. Βήματα. Τα δάχτυλα της μιας μπλέχτηκαν με της άλλης. Κυκλικά. Τα βήματά μας, κυκλικά.

Γυναίκες. Όλες είμαστε γυναίκες.

Δεκαοχτώ δαχτυλίδια, το ένα δίπλα στο άλλο.

Σύμβολα.

Άλλα ακριβά, άλλα φθηνότερα.

Σύμβολα.

Δεσμοί και πλούτος.

Σύμβολα.

Τάσεις της μόδας, νέες ή παλιές.

Σύμβολα.

Σύμβολα γίναμε κι εμείς μαζί τους.

Αφήσαμε τα δάχτυλά μας γυμνά, σε χέρια και πόδια, και περπατήσαμε μαζί πάνω στη Γη σαν πλάσματα της φύσης.

Χωρίς σύμβολα.

Αδέσμευτα. Με αξία ισότιμη. Με πρότυπο, το δάσος.

Σύμβολα.

Γίναμε σύμβολα της φύσης. Όταν ένα σύννεφο παχύ ήρθε και κάλυψε το φεγγάρι, ξεμπλέξαμε τα δάχτυλά μας στο σκοτάδι. Φύση. Σκύψαμε η καθεμιά πάνω από το δαχτυλίδι της και πολλές από εμάς έκλαψαν πάνω στο χώμα.

Δάκρυα που αιώνια κρατούσαν σφραγίδες.

Όνομα, νούμερο αξίας.

Κάποτε ήμασταν νούμερα και ονόματα. Σύμβολα.

Πιάσαμε τα δαχτυλίδια μας και τα υψώσαμε στο μπλε φως της νύχτας και αφού το συνειδητοποιήσαμε, με πλήρη επίγνωση, τα φορέσαμε ξανά.

Κάποια ήταν στενά, άλλα μεγάλα. Χώρεσαν όμως. Πάντα βρίσκουν τρόπο να χωρέσουν.

Δεκαοχτώ δαχτυλίδια.

Η καθεμιά πήρε το δικό της και έφυγε μακριά από τις άλλες, χωρίς σκοπό να συναντήσει ποτέ ξανά τις υπόλοιπες.

Με ένα δαχτυλίδι έφυγε στο χέρι. Πριν ακόμη επιστρέψει στο σπίτι της, είχε ήδη μαζέψει άλλα δεκαεφτά. Σύμβολα, που να μπορούν να εξηγήσουν την παρουσία της.

Φορτωμένη με όλα αυτά, στα άκρα, στον λαιμό και στο κεφάλι, επέστρεψε τα ξημερώματα, λίγο πριν την αυγή και μπήκε κρυφά στο σπίτι.

Όσο πιο αθόρυβα, τόσο το καλύτερο, ώστε το πρωί να πιστέψει το όνομά της.

Να 'ταν άπειρα τα σύμβολα που σε κάνουν μοναδική!

Και ο κόσμος γέμισε σύμβολα! Δαχτυλίδια, δεκαοχτώ, που σχημάτισαν το άπειρο μέσα στο δάσος.

Και οι άνθρωποι, άντρες και γυναίκες έτρεξαν να τα πολλαπλασιάσουν. Μα δεν ήταν Θεοί, έτσι άρχισαν τις ανταλλαγές.

Σύμβολα σε ανακύκλωση για να λεγόμαστε με τ' όνομά μας!

Ο Δαρβίνος θα μας πρότεινε να αποκτήσουμε και τρίτο χέρι, για να καταφέρουμε να επιβιώσουμε μέσα σε όλη αυτή την υπεράνθρωπη προσπάθεια

που μας κάνει ανθρώπους.

Ως νέο προσόν, το τρίτο χέρι, για να χωράμε άπειρα σύμβολα στα μετρημένα μας δάχτυλα.

Μοναδικός κωδικός για όλους. Για να ξεχωρίζουμε μέσα στο ανθρώπινο πλήθος.

Και οι γυναίκες και οι άντρες κάθε νύχτα, σε κάποιο δάσος ταξιδεύουν. Αφήνουν κάτω τα αξεσουάρ τους και μπλέκουν ο ένας τα δάχτυλά του στον άλλον. Μήπως και γίνουμε έτσι, κάτι καλύτερο ή περισσότερο μέσα σε αυτόν τον μυστικό χορό.

Κάτω από το φεγγάρι, δεν χρειάζεσαι ούτε ένα σύμβολο.

Και αν μπλεχτεί κανείς μέσα στο πλήθος, και χαθεί μέσα στη νύχτα, ως άγνωστος, δεν παύει να έχει αξία. Αντιθέτως, η αξία του προστίθεται στις άλλες και συλλογικά μεγαλώνει.

Σύμβολα είμαστε και πάντα θα είμαστε. Σύμβολα της φύσης, αλλά και της κοινωνίας.

Τα σημάδια μας στο χώμα, αιώνες τώρα. Σε στίχους, σε σχήματα, τώρα και σε ψηφία στο διαδίκτυο. Εικόνες και νοήματα, όλοι δέσμιοι αυτής και αυτήν αφήνουμε πίσω μας, μία συμβολική σφραγίδα.