Γυναικεία Ανάσταση (Λίγο πριν το Πάσχα)
Τρεις μέρες και τρεις νύχτες
μπήκα στη σπηλιά μου, ανάσκελα.
Με νεκρωμένα μέλη, βρύσες στα μάτια
και πένθιμες μελωδίες,
λυγμούς για το χαμένο όνειρο.
Ο παράδεισος με είχε μόλις ρίξει άξαφνα
στη μαύρη κόλαση του τέλους.
Το ζεστό νερό έρεε στα μαλλιά μου,
ποτίζοντας την ξεραμένη ψυχή.
Μια φωνή τότε μέσα μου είπε,
το πένθος αυτό δεν θα κρατήσει πολύ.
Την Κυριακή αναστήθηκα. Ψήλωσα, γέλασα.
Από κορίτσι έγινα γυναίκα.
26/3/2022, Ποιητικό ημερολόγιο - Το Πένθιμο Μενταγιόν


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου