XII. Προς το χαμένο κείμενο
Προχθές τη νύχτα
ήρθες και με ακούμπησες στο μέτωπο
τρυφερά
Ανοιγόκλεισα τα μάτια
δεν σηκώθηκα
δεν άναψα το φως
Άφησα το σώμα μου, βαρύ, να πέφτει προς τη γη
Σου είπα πως θα κοιμηθώ
ή το κατάλαβες
Αν θέλεις, σου πρότεινα, να έρθεις πάλι αύριο το πρωί
Πέρασαν δυο μέρες και ακόμη να φανείς
Ήρθαν οι φίλοι και τα ξαδέρφια σου
αλλά εσένα δεν σε είδα πουθενά
Σε κάποιου άλλου το ημερολόγιο
θα έχεις ξαπλώσει
Ελπίζω τουλάχιστον
να βρήκες
το καζάνι με τα υλικά,
τα βότανα
τη σκόνη που είχες ανάγκη
να αποκτήσεις σάρκα και οστά
Να βρήκες χείλη που σου ψιθύρισαν
ξόρκια
της γέννησής σου
φτερά και τρίχες
να βρήκες όλα εκείνα
που κουρασμένη, αρνήθηκα να σηκωθώ,
να τα μαζέψω και να τα ανακατέψω
για σένα
Σε μωβ φωτιές και χρυσόσκονη
θα 'θελα να σε ντύσω
Σε κάποιου άλλου το ημερολόγιο
θα κοιμάσαι τώρα,
ελπίζω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου