ΖΩΗ ΕΝ ΤΕΧΝΗ

 

II. Ζωή εν τέχνη

Είμαστε η γενιά

που έχει δει τόσες φωτογραφίες,

ταινίες

και πίνακες ζωγραφικής

“ανεβασμένες” εκθέσεις

στην οθόνη,

που όταν “κατεβαίνουμε”

στη φύση

περπατώντας

στον δρόμο,

ανακαλύπτουμε τη ζωή

Μια ζωή που μοιάζει σπάνιο είδος

καθώς η κάθε μας στιγμή,

έχει μετατραπεί σε έργο τέχνης,

πρωτότυπο ή αντίγραφο, ποιος ξέρει...

 

 

Λες, κοίτα, πόσο όμορφο τοπίο!

Σαν να περπατώ μέσα σε πίνακα

είναι

ή σαν να ζω κι εγώ

σε μια σκηνή

βγαλμένη από ταινία.

Δεν θα έπρεπε να ήταν το αντίθετο, όμως;

Να λέγαμε πως η εικόνα,

το βίντεο στην οθόνη

μας θυμίζει τον περίπατο που κάναμε χθες το πρωί;

Δεν θα έπρεπε η παρέα των ηθοποιών

να φέρνει αναπάντεχα στον νου, τη δική μας παρέα;

Τα γέλια τους είναι σαν τα δικά μας. 

Όχι, δεν είναι.

Προσπαθούμε να αγγίξουμε

την ιδανική χαρά,

την τέλεια θλίψη,

τον έρωτα των πρωταγωνιστών,

μα δεν τα καταφέρνουμε ποτέ

τόσο καλά

όσο εκείνοι...

Η ζωή έχει γίνει τέχνη

και η τέχνη, ζωή.

Όταν η ζωή συμβαίνει,

μας καλεί σε διάδραση.

Δεν είμαστε συνηθισμένοι.

Καταφέραμε

να αντιστρέψουμε

τους νόμους του σύμπαντος.

Γίναμε κοιμισμένοι ήρωες

στο μυαλό ενός νέου καλλιτέχνη.

Θα βρει όμως τη δύναμη

να μας δώσει ιστορία

ή θα τον καταπιεί η σύγχρονη αναστολή

κινήσεων

έως το μετά

του μετά

προς το κάποτε;

Η ζωή έχει γίνει τέχνη.

Μας θυμίζει ταινία ή πίνακα.

Λες και δεν μπορούμε να πιστέψουμε

πως είμαστε ζωντανοί.