ΑΘΗΝΑ

Από την ποιητική συλλογή 

ΕΜΕΙΣ & ΟΙ ΑΛΛΟΙ 

Μάιος - Ιούνιος 2023

I. Αθήνα

Απόκοσμα μοναχική,

η πόλη αυτή.

Τουβλάκια ξεχασμένα.

Άνθρωποι χωρίς παρέα,

ή θάρρος.

Στιγμές ανάσας,

τρυφερότητας ποθούν

εν αγνοία της.

Φοβούνται να φωνάξουν

δυνατά,

μην τυχόν και την ξυπνήσουν

από αιώνιο ύπνο που μοιάζει

να είναι ο σκοπός της.

Σκοπός που χτίστηκε

ή μήπως

τα έργα της ολοκληρώθηκαν

αιώνες πίσω και πια

δεν της έχει μείνει

τίποτα άλλο

παρά να κοιμάται;

Στο στέρνο της να περπατούν

αθόρυβα

οι άνθρωποι

για να την υπνωτίζουν.

Τι θα γινόταν, άραγε,

αν ξυπνούσε;

Δεν θα ήταν αποτρόπαια

σκληρό

να ξυπνούσες ήρωα

του παρελθόντος;

Να έρθει να κάνει τι,

σε μια ζωή όπου ο σκοπός

της ύπαρξής του

έχει ήδη εκπληρωθεί προ πολλού;

Απόκοσμα μοναχική, μην την ξυπνάτε.

Περπατήστε σιωπηλά

στα γκρεμισμένα της ανάκτορα,

όσο υπάρχει χρόνος,

γιατί αν ξυπνήσει η Αθήνα,

θα 'ρθει το τέλος.

Σεισμός μεγάλος

θα είναι ο πόνος της.

Η ταραχή της,

ποιος ξέρει τι

μπορεί να προκαλέσει;

Γι' αυτό σας ξαναλέω,

μη φωνάζετε, μη ζείτε.

Αθόρυβα να κυκλοφορείτε,

σιγανά και μετρημένα,

χωρίς θάρρος ή όνειρα,

γιατί αυτά

κάνουν επικίνδυνη

και καταστροφική

φασαρία!

Απόκοσμα μοναχικοί οι άνθρωποί της,

να την κρατούν υπνωτισμένη

κάτω από τα γκρεμισμένα της όνειρα.

Αιώνια φωτισμένη,

στο σκοτάδι της σύγχρονης ζωής.