Σαν τη λεμονιά

 

19. Σαν τη λεμονιά

Ένα βάρος έπεσε απ' τους ώμους μου,

όμως,

η ωμή αλήθεια

είναι κάθε μέρα εδώ,

όπως

ο ήλιος ο λευκός που χρώματα κρύβει

Τα κρατάει για το απόγευμα

ως έκπληξη (έκρηξη)

μετά τη βροχή

Ένα βάρος έφυγε κι ένα άλλο ήρθε

Το ζήτημα δεν βρίσκεται στη ζυγαριά,

αλλά

στην υφή, στον παλμό, στο άρωμα

από άνθη λεμονιάς

αρχές φθινοπώρου

Οι προβλέψεις, οι σκέψεις

και οι ορθολογισμοί,

τα νούμερα στην οθόνη,

όλα

καταρρίπτονται

όταν το πρωί αυτό γελάω

Αλήθεια, ό,τι κι αν κρατώ και ό,τι κι αν αφήνω

είμαι καλά

Βαριά και ανάλαφρη, σαν τη λεμονιά