Τετάρτη 8 Μαΐου 2024

Η Γυάλινη Αυλαία (1)

 

 
Η Γυάλινη
Αυλαία (1)
 
 
Οι γυάλινες πόρτες.
Βαριές, εύθραυστες.
Ήθελαν προσοχή.
Να μην τις ραγίσω, να μην τις αγγίξω,
να μην τις γεμίσω με δαχτυλιές.
Να τις φροντίσω.
Να μην δακρύσω και με δουν πίσω από αυτές.
Τις άνοιγα, τις έκλεινα,
ανάποδα και πάλι απ' την αρχή.
Κάθε μέρα,
πολλές φορές μέσα στην ίδια μέρα,
μέχρι που το ξημέρωμα έχασε πια το μέτρημα
και δίχως να ξέρει αν θα έπρεπε να μου το πει,
αν θα ήταν πρέπον και αν ναι,
τότε σε ποια απ' όλες τις γλώσσες,
ώστε να καταλάβω,
αποφάσισε μέσα στον πανικό του να αρχίσει να ουρλιάζει.
Λύκος κάτω από την πανσέληνο.
Μου φώναζε με χαρά και λίγο μίσος μαζί.
“Τέλος και αυτός ο μήνας!”
Και τώρα τι; Θα 'πρεπε να κλάψω ή να γελάσω;
Πρώτη του μήνα, πάντα το έπαιρνα σαν σημάδι της τύχης.
Λες και αν ήταν της ατυχίας, δεν θα άλλαζε ο μήνας.
 
                         ❀
 
Οι γυάλινες πόρτες.
Αχ, αυτές οι γυάλινες πόρτες.
Κόμπος στον λαιμό.
Μπαίνοντας στην πρώτη του Ιούλη,
μου είχαν ήδη γίνει πια εμμονή.
Λίγο πιο απαλά, πιο γρήγορα,
πιο σωστά, πιο σταθερά.
Ίσιωσέ τες, λίγο πιο πίσω, πιο μπροστά!
Κόλλησε ολόισια την αφίσα σε παρακαλώ,
πάρε χάρακα αν χρειαστεί, δεν με νοιάζει.
Σιωπή!
Η φωνή μου άλλαξε.
Έγινα υστερική.
Με αυτές τις γυάλινες πόρτες,
η ζωή μου είχε μετατραπεί σε ανοιχτή παράσταση,
για κάθε τυχαίο πότη.
Μπύρες, κοκτέιλ, κερασάκια
μέσα στα ψηλόλιγνα ποτήρια
και ολόκληρη ατέλειωτη παρέλαση
από τις πιο εντυπωσιακές
ράτσες σκύλων.
 
                           ❀
 
Κι εγώ, εκεί.
Μονίμως εκεί.
Γυάλινο Κόσμημα σε φωτοσύνθεση.
Πίσω από τις γυάλινες πόρτες,
να τουρτουρίζω ιδρωμένη
κάτω από τους προβολείς
και να γελάω με το πιο λαμπρό,
το πιο φωτεινό χαμόγελο
για να διασκεδάζω τους περαστικούς
θεατές,
αλλά μαζί κι εμένα,
τον βασικό θεατή αυτού του έργου.

                          ❀
 
Κι όταν ήρθε η στιγμή να τις κλείσω
για τελευταία φορά,
δάγκωσα την ανυπομονησία μου,
ενώ καιγόμουν ήδη στον πυρετό του αγνώστου
και έκανα όσο πιο αργά μπορούσα...
Και αν μπορούσα,
θα σταματούσα τον χρόνο εκεί,
να μην μπει ο επόμενος μήνας!
Να κολλήσει το βίντεο
ακριβώς στο σημείο όπου έκλεινε η αυλαία...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Audiobook: Το Πένθιμο Μενταγιόν, Ποιητικό Ημερολόγιο

Τα κείμενα του Ποιητικού Ημερολογίου 2022 "Το Πένθιμο Μενταγιόν" αποτελούν μια σύντομη ιστορία αναγέννησης μέσα από τον πόνο.  Αφι...