Πειρατικό Ταξίδι Στον Χρόνο

 21

Πειρατικό Ταξίδι Στον Χρόνο

Υπεράνθρωπες οι ώρες

της ατέρμονης κρουαζιέρας

Ναυάγια τα λεπτά

στην άβυσσο

της ξάστερης νύχτας

Το βλέμμα στο παράθυρο

Η βροχή στάζει αργά

μια μέρα παράξενη

με ήλιο και νερό

 

Κλαίει ο χρόνος σαν παιδί

Κουράστηκε να τρέμει

Βουλιάζω, μαμά,

κράζει

με ποδοβολητά στη στέγη

για λίγο ακόμα...

Σημαία Λευκή

Σημάδι προορισμού

Φτάσαμε νωρίς

ή αργά;

Μου 'πέσαν απ' τις τσέπες

δείκτες σπασμένοι

σίδερα

χτυπούν ακόμα

Τύμπανα

στ΄ αυτιά μου

Οι ναύτες στη σειρά

Σύγκρουση πλοίων

Έτσι, για καθυστέρηση

Μια και δυο, ρίξτε!

Σηκώστε τα βαρέλια

Έτσι, για να κουραστείτε

ο ιδρώτας κάνει το φαΐ

Και όταν φτάσεις

Πες πως είναι θαύμα

και ξέχνα τον κόσμο

άνθρωπος, δεν είσαι πια

Υπεράνθρωπες οι ώρες

της υπομονής

Ναυάγια τα λεπτά

του αστροναύτη

που ψάχνει σκουπίδια

μήπως και βρει

μυστικό θαμμένο απ' το παρελθόν

σε χέρια νεκροθάφτη

Ξάστερη η νύχτα,

ίδια άβυσσος

αν κολυμπούσα μέχρι τέλους,

πού θα έφτανα

και πότε;

Θα προλάβαινα;

Υπεράνθρωπες οι ώρες

ο χρόνος κόλαση

μια τιμωρία

Λαβύρινθος λιθοστρωμένος

δεν είναι για τακούνι

δεν είναι βόλτα, η ζωή

Ναυάγια τα λόγια

μην προσπαθήσεις να πείσεις κανέναν

και αν φτάσεις

δεν είσαι άνθρωπος,

κράτα το σαν μυστικό

και μην το πεις

Αν κολυμπούσα μέχρι τέλους,

θα προλάβαινα.

Ο ήλιος δεν τέλειωσε ακόμα

ούτε το νερό

υπάρχει χρόνος

το ακούω

απ' τη στέγη

στα ποδοβολητά της καρακάξας

όσο αντέχει

θα αντέξουμε

κι όπου μας πάει,

θα πάμε

Ναυάγια τα σκουπίδια

που μπλοκάρουν τον δρόμο

Κλωτσιές

και φύγαμε!

Μια και δυο, ρίξτε την άγκυρα,

ας κατέβουμε να δούμε.

Και αν φτάσεις,

ξέχνα πως είσαι άνθρωπος

Και αν φτάσω,

ξέρω,

δεν είμαι άνθρωπος

 

 

Ξάστερη η νύχτα

με ήλιο και νερό, η μέρα

Και τι με νοιάζει

αν είμαι ή δεν είμαι άνθρωπος;

Ξάστερη η νύχτα

και ο ήλιος υψώνει τη σημαία

ναυάγια τα λεπτά

μα οι ώρες δεν φεύγουν

γιατί εμείς είμαστε

οι ώρες αυτού του ταξιδιού

Ας κατέβουμε να δούμε

και ας χτυπήσουμε

παλαμάκια σαν καμπάνες

να σημάνουμε την ύπαρξή μας

Τα δρομολόγια

δεν έχουν σημασία

δεν πληρώνουμε εισιτήριο

αν δεν το θελήσουμε

αλλάζουμε πορεία

αναλόγως της διάθεσης

 

Θα κάνουμε υπομονή

μέχρι να βουλιάξουμε

και μετά αδειάζουμε

και κινούμαστε

σαν τους πειρατές

Ανεξάρτητα

ως άλλο είδος

όχι, δεν είμαστε πια άνθρωποι

ίσως να είμαστε

Υπεράνθρωποι